Is het verhaal van Noach nu echt gebeurd? Zeker. Maar bovenal geloof ik dat het een boodschap heeft en deze nog zeer actueel is voor de tijd waarin we leven.
Leven we dan in een tijd zoals Noach? Ik denk het wel.
Het is een chaotische wereld, de kennis is enorm toegenomen, verbaal en fysiek geweld zijn niet weg te denken uit de samenleving.
Sla de krant open en je kunt het lezen. We hebben een woningcrisis, klimaatcrisis, inflatie, toeslagenaffairecrisis, een migrantencrisis, gascrisis en daaruit voortvloeiend een energiecrisis en wereldwijd is er een voedselcrisis. Ook de zorg loopt vast. Het wordt te duur, er zijn te weinig bedden en mensen die in de zorg willen werken. De leiders van ons kabinet hebben korte ter mijn visies en oplossingen zijn korte termijn oplossingen.
Wat zegt het verhaal van Noach hierin?
De ark was een drijvende Tabernakel zoals je al hebt kunnen lezen in de vorige stukken. In de storm en de vloed was Noach veilig in Zijn huis. Hij hoefde niet bang te zijn en was geborgen in een drijvende tempel.
De ark was een ark van riet geweven zoals alle heiligdommen van riet waren in die tijd. Het lijkt een beetje op ons mensen. Wij zijn als mensen van bindweefsel geweven. Bindweefsel lijkt onder de microscoop op een soort riet met allemaal vertakkingen. Terug naar de boot. Deze boot was een gelijk een loofhut (sukah in het Hebreeuws, geweven van takken) die dreef op de golven. Afgedekt met teer (kopher in het Hebreeuws) om het water buiten te houten. Kopher komt van kaphar en betekent bedekken.
Zonden worden ook bedekt. Het woord komt meerdere malen voor in de betekenis van boetedoening. Deze ark is een beeld van Jezus en door boetedoening zijn onze zonden afgedekt. Door Zijn lijden worden we uit de storm van het leven gehaald. Wat niet wil zeggen dat ons niets kan overkomen.
Echter Hij draagt ons in stormen en tilt ons erbovenuit.
Hij is onze sukah, onze Ark, en bij Hem kunnen we schuilen. Het woord dat in Genesis voor ark gebruikt wordt is, teva en dat betekent: woord. Jezus is het levende woord. Hij is onze Teva, onze Tabernakel. *
Soms zijn we omgeven door vloedwateren in de vorm van uitdagingen op het gebied van afgoderij, geld, hebzucht, jaloezie, tweestrijd, crisissen en onderdrukking. Deze vloed (in het Hebreeuws: Mabul) brengt destructie in ons leven. In Jesaja 17:1 en 25:2 staat het woord mabulah (de vrouwelijke vorm van mabul**) en wordt uitgelegd als ruïne.
We hebben allemaal fysieke uitdagingen in het leven. We komen soms allemaal onder druk te staan, dreigt ons leven een bouwval, een ruïne te worden, komen de wateren over ons en raken we overspoelt door emoties die we niet meer kunnen beheersen, dan hebben we Gods woord waarop we kunnen vertrouwen. Hij is onze toevlucht en een veilige Ark in ons leven en mogen we boven de storm uitkomen. Door zonde belijden, bidden, studie en proclameren van Bijbelteksten (niet als ritueel) kunnen deze vloedstromen ons niet verdelgen omdat Zijn woord ons zal dragen. Dat wil niet zeggen dat we niet ziek kunnen worden of door de juiste teksten te gebruiken we altijd beter worden, het ons altijd goed zal gaan. We hebben de Ark (Jezus= woord)) als een redding in ons leven. Vertrouwende dat Hij ons boven de ellende uittilt, ons behouden doet aankomen en ons brengt naar Zijn heilige berg. Daar waar God woont. Noach werd ook afgezet op top van een berg. Toppen van bergen waren synoniem voor Tempels en koninkrijken. De top van de berg Ararat ***(betekent de vloek voorbij ) was daar de tempel van God.
De ark draagt ons ‘tijdelijk’ en altijd en toch is het de bedoeling dat we uiteindelijk ook weer uitstappen en geestelijk binnen blijven. We moeten namelijk ook een keer van die boot af met de opdracht het Koninkrijk uitleven op deze aarde. Het lijkt zo beschermend op de ark maar als we er fysiek op blijven, gaan we in een getto leven.
God commandeert Noach ook dat hij eruit moet. (Ga de ark uit met je vrouw………..Genesis 6:16) Noach moest uit de vertrouwde omgeving van die boot af. De Vader wil niet dat je uit deze wereld ontsnapt maar dat je in deze wereld gaat staan om Zijn licht verder te brengen. In de ark was een licht, een zohar, dat van binnen naar buiten scheen en de Midrasj vertelt dat Noach de zohar in stukken verdeelde en dat Abraham een stuk ervan om zijn nek droeg. Geen idee of het waar is, maar het zegt iets over het feit dat we het licht uit de ark mogen meenemen onze omgeving in. We staan in deze wereld maar zijn niet van deze wereld. We hebben een hemels huis (de Ark) en tegelijkertijd een aards huis, de wereld om ons heen.
Zo mogen we op weg gaan.
* Teva is ook het woord dat gebruikt wordt voor het biezenmandje van Mozes en voor
het woord sukah of hut, dat je terugziet in de bijbel in Psalm 27:5. ‘Hij laat mij veilig schuilen in Zijn tent’ (sukah). De Tabernakel was ook een tent, Gods paleis op deze aarde in de woestijn.
De afmetingen van de ark komen voor een groot deel overeen met de afmetingen van de Tabernakel. (De getallen zijn te delen door 5)
Het getal 5 in een ‘heh’. De Talmud (shabbos 104a) zegt dat de letter ‘Heh’ terugkeer naar God representeert. Noach met zijn familie keerde terug naar het Koninkrijk van God op de berg Ararat. Waarbij het niet de berg is die in Turkije ligt want die naam werd vele eeuwen later gegeven. Ik denk dat het de olijfberg was en verwijst naar de toekomst, naar de het offer van Jezus op de Olijfberg. Dat olijftakje kwam van deze berg. (Zie mijn boek de joodse Jezus). Anderen zeggen dat het de ziel vertegenwoordigd. De adem met spreken. Wij spreken vaak vanuit de ziel maar we zouden beter kunnen spreken vanuit Gods adem. Er zijn vele uitleggingen wat de ‘heh’ betekent.
**Het woord Mabul wordt ook gebruikt in Psalm 29 :10. De Heer heeft Zijn troon boven de vloed. Dit is een verwijzing naar het verhaal in het oude Mesopotamië waarin de god Baal, Yam de zeegod heeft verslagen. Hij krijgt daarvoor de eer. De God van Israël is staat daarboven, is almachtig en Hij verslaat de zeegoden. God staat boven Baal en de elementen van de schepping.
Mabul heeft in het Hebreeuws de associatie met afgoderij. Alles wat wij aanbidden en niet van God is, wordt uiteindelijk vernietigd, maar door afgoderij kan er wel een vloed over ons komen en van ons leven een ruïne maken. Plagen, oorlogen en hongersnood zijn de gevolgen van afgoderij in de Bijbel (Jeremia 14:16, Jeremia 29:18). Is dit nog steeds: Ik denk het wel. Wij hebben een Corona plaag gehad die gevolgd werd door een oorlog en er komen tekorten. De Vader is op de tweede plaats gekomen in onze drukke levens. Dan roepen we iets over onszelf af denk ik.
Vader nodigt ons uit in Zijn tent, weg van de afgoderij, dicht bij Zijn woord om tot rust te komen, de focus op Hem gericht.
Het hele verhaal van Jezus die loopt over de golven komt in de geschiedenis van Noach terug. Hij troont boven de vloed. Hij laat zien dat de stormwind Hem gehoorzaamt. Bij het verhaal dat Jezus lag te slapen in de boot was Hij de Ark en verwijst het hele verhaal indirect naar Noach, alleen Zijn discipelen zagen het niet. Ze keken naar de golven en waren bang en erkenden niet dat Hij hun hulp was in tijden van nood en angst.
Ze hoefden helemaal niet bang te zijn. Noach zijn boot zal ook alle kanten uit zijn geslingerd en toch gedragen door de Vader boven de storm uit. En zo was het misschien bepaald geen rustig reisje, maar hij moest vertrouwen dat God, (het licht der wereld), erbij was.
Zo mogen wij ook vertrouwen dat Hij in alles erbij is.
N.B Ik laat zien dat Ark met een hoofletter steeds over Jezus gaat en ark met een kleine letter het over een aards bouwwerk gaat.
Bron: Dictionary of Old Testament Theology and Exegesis Volume 2. Willem A. Van Gemeren.
Chabad on parashat Noach.
