Jezus is met Zijn leerlingen op weg naar Jeruzalem voor Pesach.
Hij komt daarbij langs een Samaritaans dorp, maar zij wilden Hem niet ontvangen omdat
Hij richting Jeruzalem reisde waarheen Zijn aangezicht was gericht (Lucas 9:53). De apostelen wilden de Samaritanen straffen maar Jezus spreekt hen op dit gedrag aan. Nu lezen we verder in de tekst:
Het gebeurde toen zij onderweg waren dat iemand tegen Hem zei: ‘Ik zal U volgen waar U ook heen gaat’. (Iets wat de Samaritanen niet wilden).
Dan komt Jezus met een aantal opmerkingen.
Hierbij beperk ik mij tot de laatste opmerking (vers 62): ‘Sta mij eerst toe dat dat ik afscheid neem van hen die in mijn huis zijn’.
Jezus zei tegen hem: ‘Niemand die zijn hand aan de ploeg slaat en kijkt naar wat achter hem ligt, is geschikt voor het Koninkrijk van God’.
Een aantal dingen vallen op.
-Jezus wordt niet ontvangen door de Samaritanen omdat Hij zijn aangezicht gewend had richting Jeruzalem.
-Mag deze man zijn ouders niet gedag zeggen?
-Waar komt die opmerking hand aan de ploeg slaan vandaan?
Vlak voordat Jezus dit Samaritaanse dorp binnengaat staat er in Lucas 9:43 een aankondiging van Zijn lijden.
Jezus gaat naar Jeruzalem om de taak te volbrengen (51) en de mensheid te redden (56).
De Samaritanen willen echter niet met Hem mee maar in hun eigen wereld blijven met de berg Gerizim als plek van aanbidding. Voor hen echter zal ook een nieuwe tijd aanbreken waarbij men niet meer op specifieke bergen aanbidden zal.
Nu gaan we verder naar vers 62 en dat stukje verwijst naar 1 Koningen 19:20. Elia is op het veld, ziet Elisa en gooit zijn mantel over hem uit en zegt: ‘Volg mij’.
Elisa wil echter eerst teruggaan naar huis, zijn ouders gedag kussen en daarna pas met Elia meegaan.
Hierop zegt Elia dat het geen verplichting is om met hem mee te gaan. Elisa kiest vervolgens voor Elia. Is het verkeerd om zijn ouders gedag te zeggen? Nee, natuurlijk niet. Het woord nashak (kussen) heeft meerdere betekenissen in het Hebreeuws zoals: zijn oude leven omhelzen, zich bewapenen, bemoedigd willen worden. Het betekent ook verbranden.
Wat is hier van toepassing? Alles. Hij mag zijn oude leven achter zich laten en er afstand van nemen en een nieuw leven omarmen. Elisa moet zijn kudde verlaten en hoeft zich niet te bewapenen, noch bevestiging te ontvangen, maar mag zijn oude huis loslaten. Bemoediging komt van de Heer en daar heb je niet echt mensen voor nodig. Het is mooi als we elkaar bemoedigen, mag ook, maar het kan ook verslavend werken en we worden er afhankelijk van. We zoeken dan steeds opnieuw naar erkenning. Het woord voor moeder betekent in figuratieve zin, volk. (Rechteren 5:7). Het woord voor vader betekent ook voorouders. Elisa mag het huis van Israël achter zich laten met alle afgoderij (1 Kon. 18:10). Hij mag zijn oude leven verbranden en een nieuw leven accepteren. (In 1 Koningen 19:18 zegt God dat, degene die Baal niet gekust hebben, zullen blijven leven.)
Terug naar Lukas 9, naar de man die eerst naar huis wilde om afscheid te nemen. Het huis waarvan hij kan afscheid nemen is het huis van Israël. Echter, hij wil het echter niet loslaten maar omhelzen. Het huis van Israël was ook in die tijd een huis vol afgoderij geworden.
In 1 Koningen kookt Elisa het offer. Een offer dat gekookt mag worden in de Bijbel is o.a het Pesach offer (Deuteronomium 16:2). Tegelijkertijd is het Pesach offer ook een brandoffer (Exodus 12:8). Elisa verbrandde het juk.
Het Pesach offer wordt gedeeld met de huisgenoten. Dat is wat Elisa doet, hij deelt het met de mensen die daar aanwezig zijn (een geestelijk huis).
Alles verwijst hier naar Pesach waar Jezus naar op weg is en waar het juk wordt gebroken en we het oude leven achter ons mogen laten. Alle afgoderij van het huis van Israël wordt tenietgedaan als Jezus aan het kruis sterft. Ook de Samaritanen mogen delen in deze nieuwe schepping
Het juk staat hier voor een uitleg van de Thora die gebruikt werd om te knechten. Jezus is de levende Thora wiens juk zacht is. Deze Thora is een weg van leren en niet van moeten.
In Lukas verwijst alles naar Pesach. Het volgen van Jezus is Pesach voorbijgaan en niet achteromkijken.
Kunnen we oude gewoontes achter ons laten en in een nieuw leven stappen of blijven we achteromkijken? Geheel op Hem vertrouwen en niet op mensen? Niet varen op de bemoediging van anderen. Het juk afschudden van ons verleden, dat wat een relatie met de Heer in de weg staat. We kunnen vragen in gebed wat ons naar beneden haalt.
Jezus gaat op naar Jeruzalem en wij met Hem.
*De opmerking van het begraven van de vader beschrijf ik in De Joodse Jezus.
Volgende keer
Waarom je hand niet aan de ploeg slaan?