Het feest van Soekot ligt al weer enige tijd achter ons.
Waarom wil God dat we Soekot vieren?
Allereerst zie je in Leviticus 23:43 dat God de Israëlieten naar hutten leidden, (Soeka is enkelvoud voor hut en het meervoud is: Soekot) na de uittocht uit Egypte, toen het volk bevrijd werd. Op die plek had Jacob ooit hutten gebouwd voor zijn vee. (Genesis 33:17). Hij was daarheen gegaan nadat hij Laban verlaten had. (Slavernij bij Laban)
Het volk mocht na hun ballingschap in Egypte, enige tijd in deze hutten verblijven onder Gods hoede. Leviticus 23:42-43.
Waarom?
In Egypte hadden ze hun menselijkheid een beetje verloren. Ze waren vergeten wie ze waren en het dierlijke was gaan overheersen. Het dierlijke in ons wil eten, hier en nu, zoekt ruzie, wil spullen, reageert vanuit de onderbuik. God wil ze laten zien dat het leven er anders kan uitzien en dat het om andere dingen gaat.
Dat dit niet direct lukt is duidelijk.
Bij de uittocht hadden ze ook heel veel spullen meegenomen. Daarnaast ging er ook een mengeling van volken (Exodus12: 38) mee, inclusief hun afgoden. (Er staat in Exodus 12 dat het groot en kleinvee meeging en een mengeling van volken, maar dat het zwaar op hen drukten. (kavod, Hebreeuwse tekst, dit betekent zowel heilig als zwaar).)
Afgoden zijn soms heilige zaken waar je geen afstand van kan doen, dit maakt het leven zwaar en duwt je naar beneden. Te veel geld houdt mensen vast in een greep. Men gaat dan soms los in het besteden van geld in: vastgoed of beleggingen. Een nieuwe extra baan is dan bijvoorbeeld: huisjesmelker. Het bijzondere is dat dat vaak een last is want je moet toch steeds onderhoud doen. Het kost tijd om ermee bezig te zijn. Tijd die je misschien wel beter kan gebruiken.
Afijn, God heeft hen dagen laten verblijven in hutten, een prikkelarme omgeving, en de Midrasj zegt tevens dat een wolk hen omgaf.
We weten niet of die wolk daar echt was maar het is een mooi beeld van Gods aanwezigheid in een sobere omgeving.
In Leviticus 23 geeft God de opdracht Soekot te vieren en zeven dagen in een hut te verblijven.
De zeven dagen verwijzen naar de zeven dagen der schepping. Op de zevende dag schiep God de mens, maar ook de wilde dieren. Die laatsten staan symbool voor de mens die zich laat leiden door zijn dierlijke gevoelens en altijd kijkt naar het eigenbelang.
Zeven dagen lang mogen we proberen een deel van onze dierlijke natuur proberen af te leggen, door tussen de bladeren naar boven kijken en afhankelijk te weten van onze Vader.
Ons lichaam wordt ook een hut genoemd in Psalm 139. (Een geweven hut).
Wat is er zo speciaal aan een Soeka?
In een hut kan de wind erdoor heengaan. Een mooi beeld dat we als mens zo de Heilige Geest kunnen ervaren. Timmeren we ons fysieke huis te veel dicht, bouwen we een vesting dan is er weinig mogelijkheid meer voor deze Wind.
Te veel aandacht schenken aan ons lichaam maakt ons te afhankelijk van ons uiterlijk.
God wil voor ons zorgen. Dat houdt in dat we in afhankelijkheid mogen leven. Steeds opzien naar de sterren en weten dat niets ons toebehoort zelfs mijn lichaam niet. Het betekent ook gastvrijheid, het delen van je dagelijks leven met anderen en het delen van je bezit met anderen.
Zeven dagen per jaar mogen we daar extra aandacht aan schenken, met elk jaar een nieuwe oefening in jezelf afleggen. Nu hoef je in Nederland buiten niet een Soeka op te zetten maar we mogen wel gedenken van wie alles is en van wie alles is gekregen en ………….dat we in alles op Hem mogen vertrouwen en niet op onze spaarrekening of beleggingen. Jezus leven was een leven in afhankelijkheid. Hij was een levende Soeka en had ook een doel om de vervallen hut van David weer op te bouwen zodat Gods Tempel weer gevuld kon worden met Geest vervulde mensen.
Volgende week deel 2
Want wat heeft Jona met Soekot te maken?